«Κάθε ήρωας καταντά στο τέλος ένας γεροξούρας» διατύπωσε ο αμερικανός τρανσενταλιστής φιλόσοφος του 19ου αιώνα Ralph Waldo Emerson. Τρανσενταλισμός και πράσινα άλογα! Καθαρότατη μορφή κυνισμού θα έλεγα. Ο «δικός μας» Διογένης, 23 αιώνες πριν είχε διατυπώσει ένα σωρό τέτοια αποφθέγματα. Ωστόσο, δεν μπορεί παρά να προκαλέσει ένα πικρό μειδίαμα η σκέψη του πρώην ήρωα, του αλκοολικού βετεράνου που η μόνη του παρηγοριά πλέον είναι να διηγείται περασμένα μεγαλεία (και διηγώντας τα να κλαις- Διονύσιος Σολωμός, επίσης 19ος αιώνας. Μα τι είναι αυτό με τις αμπελοφιλοσοφίες. Δεν πάμε κάνα ψάρεμα καλύτερα;).

Άραγε θα καταντήσουμε και εμείς γεροξούρες; Εγώ και οι κολλητοί -που περιέγραφα δυο τεύχη πριν- σε σαράντα χρόνια, μισόκουφοι και με προβλήματα στη μέση από τα χτυπήματα του φουσκωτού, θα ρίχνουμε καμιά βουτιά ή θα προσπαθούμε από το Αλτζχάϊμερ να θυμηθούμε τι είναι αυτά τα μακρουλά ασημένια και τα ροζ που κρατούσαμε στις φωτογραφίες; Θα έχουμε να επιδείξουμε καινούργια επιτεύγματα ή θα αρκούμαστε στις διηγήσεις για το ένδοξο παρελθόν; Υπάρχει αξιοπρέπεια στο τέλος της πορείας;

Τα δικά μου παραδείγματα και ινδάλματα πάντως φωνάζουν ΝΑΙ κι ας χτυπιέται ο Emerson για το αντίθετο. Ο κόσμος μας έχει ανάγκη και από ήρωες και από αυταπάρνηση κι ας μην συμβαίνουν πλέον πόλεμοι στην έκταση που συνέβαιναν παλιότερα -ευτυχώς. Εξάλλου ο ηρωισμός δεν είναι άλλο από το ξεπέρασμα του φόβου για το κοινό καλό και αυτό μόνο θετικό μπορεί να είναι. Και να εμπνέεις τον κόσμο προς αυτή την κατεύθυνση , ακόμη καλύτερο. Κάλλιστο! Γι αυτό και οι Ολυμπιακοί αγώνες εξακολουθούν να συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον όλου του πλανήτη. Γιατί οι ήρωές τους, νικητές αλλά και «χαμένοι» εμπνέουν τον μέσο καθημερινό θνητό. Του ανοίγουν μια τρυπούλα στην κλεισούρα της καθημερινότητας, από την οποία κοιτάζοντας μέσα μπορεί να ονειρευτεί συναισθήματα ιδανικά: υπερπροσπάθεια, αυταπάρνηση, δόξα.

Όσο για την ψυχολογία… Το «90% μιας κατάδυσης συμβαίνει στο μυαλό μας και 10% στο σώμα μας» δήλωσε η πρώην ρέκορντ γούμαν ελεύθερης κατάδυσης Sara Cambell. H υπερ-εκπαιδεύτρια Linda Paganelli διαφώνησε: το 75% μιας κατάδυσης συμβαίνει στο μυαλό μας. Το υπόλοιπο 25% είναι... ψυχολογία!

Γι αυτό και στην τεχνοκρατική μας εποχή, σπορ όπως το ψαροτούφεκο και η ελεύθερη κατάδυση αποκτούν όλο και περισσότερους υποστηρικτές. Γιατί, εκτός από αναψυχή, προσφέρουν την ευκαιρία για μια μικρή – κάποτε μεγάλη - γεύση από το μεγαλείο του ηρωισμού, όπως αυτός απορρέει από τον αθλητισμό, την τριβή με τη Φύση και τα στοιχεία της και την υπέρβαση του φόβου. Η έκδοση που διαβάζετε, όπως και οι προηγούμενες- έχει πολύ τέτοιο υλικό. Ελεύθεροι δύτες ξεπερνούν τον εαυτό τους και τα όρια, ψαροκυνηγοί -με το ζευγάρι τους- πλανάρουν στο χάος στην αναζήτηση θηραμάτων ξιπασμένων και δυνατών και δύσκολες στήρες αναμετριώνται με τους εκλεκτούς της φυλής. Διότι, όπως διατύπωσε και άγνωστος φιλόσοφος του διαδικτύου: « A ship is safe in the harbor, but that is not what it is built for…». Ελληνιστί: Το πλοίο είναι ασφαλές στο λιμάνι, δεν φτιάχτηκε όμως γι αυτό.

Καλό βόλι!

D. Kollias

Pin It

Πρόσφατα

Δημοφιλή Άρθρα

Η Mares, μέγας χορηγός του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος...

Η μεγάλη εταιρία καταδυτικού εξοπλισμού Mares, τα τελευταία χρόνια δείχνει έμπρακτα τη ...

Επιχείρηση: Super Κατερίνα!

Το επικίνδυνο κορίτσι, fitness γυναίκα της χρονιάς και βαθύτατα εθισμένη στην αδρεναλίνη, η (...

Στις Μπαχάμες...με σφεντόνα!

O Brad κι εγώ ταξιδέψαμε στις Μπαχάμες την περασμένη βδομάδα, και ασφαλώς φροντίσαμε να...