12μμ: Χτυπά το κινητό. Κοιτάς την οθόνη που αναβοσβήνει με τις λέξεις: κλήση Mazzari. Όχι, δεν σε θυμήθηκε ο Renzo μεσημεριάτικα. Ο κολλητός ο Νικ είναι, που τον έχεις καταχωρήσει με το όνομα του παγκόσμιου πρωταθλητή γιατί τις πεθαίνει τις στήρες και τους ξεπατώνει τους ροφούς. Το σηκώνεις και του λες κοφτά: «Τι ώρα;» σου απαντά «τρεις», του λες «θα πάμε στον κάβο τον καλό;», συμφωνεί με ένα ψόφιο «ναι» και του το κλείνεις στην μούρη.

3μμ: Βρίσκεσαι στην εξώπορτα του σπιτιού σου φορτωμένος με όλα τα σύνεργα του εγκλήματος αμπαλαρισμένα σε δύο μεγάλους στεγανούς σάκους. Ένα για τα όπλα και ένα για τον υπόλοιπο εξοπλισμό. Φοράς το κοντομάνικο του deep, γυαλικό για τον ήλιο, στρατιωτικό σορτσάκι και αδιάβροχο υπόδημα. Έχεις βγάλει την μπέμπελη... Στο ένα χέρι κρατάς τους ηλεκτρολύτες που σιγοπίνεις και στο άλλο το κινητό. Επειδή κάνει αφόρητη ζέστη και γενικότερα βαριέσαι να περιμένεις τον παίρνεις τηλέφωνο. «Αμάν ρε μ@#@*@, μία φορά να μην με στήσεις» του λες, «έρχομαι, έρχομαι» σου απαντά.

3.23μμ: Ο Νικ φτάνει επιτέλους, ανοίγει το πορτ μπαγκάζ, και καθώς φορτώνετε τα πράγματα ψελλίζει για την καθυστέρησή του μία δικαιολογία του στυλ: «έπρεπε να πάω την γιαγιά μου στο ΙΚΑ». Κουνάς ειρωνικά το κεφάλι σου και επιβιβάζεστε. Μπαίνετε Αττική οδό, ψάχνεστε στα διόδια για ψιλά, πληρώνετε και σε σαράντα περίπου λεπτά παρκάρετε το αμάξι στο γνωστό μέρος. Ακριβώς δίπλα στον κάβο.

4.00 μμ: Κατεβαίνετε φορτωμένοι το κακοτράχαλο μονοπάτι που οδηγεί από το parking στο σημείο της ακτής όπου ντύνεστε πάντα.

4.07μμ:Φουσκώνετε και ετοιμάζετε τους πλωτήρες και τους πετάτε στη Θάλασσα, όπως και τα δύο μακρύκαννα όπλα σας. Το ψάρεμα θα γίνει με καρτέρια για αυτό και τα μεγάλα όπλα είναι μονόδρομος. To carbon 110 του Νικόλα με τα διπλά και τη δίφτερη εφτάρα αλλά και το δικό σου το ξύλινο 115 με τα τρία 16άρια και την επίσης βαριά 7άρα ταϊτινή. Τέλεια ζυγισμένα και ετοιμοπόλεμα και τα δύο, με σωρεία ψαροφόνων στο ενεργητικό τους. Στα τσαμαδούρια κρέμονται ένα δυνατό 60άρι, ο φακός, ένας εξολκέας και ένας γάντζος. Τα απαραίτητα δηλαδή εργαλεία για την άμεση διεκπεραίωση τυχόν βραχωμάτων. Κι αχρείαστα νά 'ναι…

4.28μμ: Βρίσκεστε ντυμένοι μέσα στο νερό και ήδη κολυμπάτε προς τα πρώτα καρτερόποστα. Δίνεις στο Νικ την άκρη από τα λίγα λυμένα μέτρα της ανέμης και ετοιμάζεσαι για την πρώτη βουτιά. Καταδύεσαι και φτάνοντας στο γνωστό πόστο, παρατηρείς τα μικρόψαρα που κινούνται νευρικά. «Καλή μέρα» σκέφτεσαι και συνεχίζεις την βουτιά. Μασάς κανα δύο διαφραγματικούς, δε βλέπεις τίποτα και ανεβαίνεις. Σε λίγο βουτά ο Νικ και εσύ κρατάς την σημαδούρα και τον προσέχεις.

6.35μμ: Έχετε περάσει όλα τα καλά σημεία του τόπου και το μόνο πού έχετε καταφέρει είναι μία άστοχη βολή σε μία τρομαγμένη στηροπούλα και άφθονο οφθαλμόλουτρο σε πολύ όμορφα ψάρια. Τα οποία ενώ υπάρχουν γύρω σας δεν σας δίνουν ούτε καν υποψία βολής και προτιμούν να κινούνται στα τάρταρα. Ξενερωμένοι και άψαροι αποφασίζετε να πάρετε τον δρόμο της επιστροφής…

7.01μμ: Επιστρέφετε στην ακτή. Ξαφνικά δίνεις την σημαδούρα στο Νικ, καθώς τσεκάροντας τα σημάδια σου θυμάσαι πως βρίσκεσαι πάνω από ένα κομμάτι που κρατά συναγρίδες. Κάνεις την βουτιά, προσγειώνεσαι λίγο μακρύτερα και σέρνεσαι ελάχιστα ως την θέση του καρτεριού. Με το που ακινητείς, ένα κοπάδι από 10κιλα τοννάκια γεμίζει το οπτικό σου πεδίο. Διαλέγεις, σημαδεύεις, ντουφεκάς, το ψάρι σοκάρεται και ξάφνου ξυπνά και αρχίζει να σου αδειάζει το μουλινέ… Ανεβαίνεις και γεμάτος ένταση φωνάζεις τον Νικ να σου δώσει το όπλο του για δευτέρωμα. Του ρίχνεις ορισμένες Παναγίες γιατί αργεί, παίρνεις το όπλο του, του δίνεις το σχοινί του μουλινέ για να κρατά κόντρα, κατεβαίνεις και εκτελείς το ψάρι.(…)

8.35μμ: Βρίσκεστε και οι δύο μέσα στο Renault του Νικ (και το τουνάκι στο πορτ μπαγκάζ), με προορισμό την γνωστή ψησταριά στο Μαρκόπουλο. Έχεις ανοίξει ήδη το κινητό και συντάσσεις το μήνυμα που θα στείλεις στην γκόμενα σου για το βράδυ. Σε λίγο θα πάρεις και τους κολλητούς να τους πεις για το ψάρι. «Χε χε θα σκάσουν από την ζήλια τους» σκέφτεσαι…

8.55μμ: Μιλάς στο κινητό με τον βλάκα τον Κωστή, που σου λέει ότι υπερβάλλεις για το βάρος του ψαριού. Κάπου εκεί κάνεις και στον Νικ που ακόμη τρώει, την χαρακτηριστική κίνηση με το χέρι για να φύγετε, συμφωνεί και σε λίγο είστε και πάλι στον δρόμο για το σπίτι.

9.45μμ: Φρεσκομπανιαρισμένος εξηγείς στο βετεράνο ψαροντουφεκά πατέρα σου πως το έβγαλες το ρημάδι, το ψάρι… Παρφουμαρίζεσαι και πας να συναντήσεις το κορίτσι. Η νύχτα προβλέπεται μεγάλη. Ψαρά μου…!

Pin It

Πρόσφατα

Δημοφιλή Άρθρα

Η Mares, μέγας χορηγός του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος...

Η μεγάλη εταιρία καταδυτικού εξοπλισμού Mares, τα τελευταία χρόνια δείχνει έμπρακτα τη ...

Επιχείρηση: Super Κατερίνα!

Το επικίνδυνο κορίτσι, fitness γυναίκα της χρονιάς και βαθύτατα εθισμένη στην αδρεναλίνη, η (...

Στις Μπαχάμες...με σφεντόνα!

O Brad κι εγώ ταξιδέψαμε στις Μπαχάμες την περασμένη βδομάδα, και ασφαλώς φροντίσαμε να...