Η σύλληψη ενός μεγάλου πελαγίσιου ψαριού πάντα με ενθουσίαζε. Οι σκηνές που ζεις είναι απερίγραπτες. Η αδρεναλίνη ξεχύνεται από τις φλέβες σου και το στομάχι σου δένεται κόμπος μέχρι να σιγουρέψεις το μεγάλο ψάρι. Όταν καταφέρεις και νικήσεις τον γίγαντα η χαρά που σε διακατέχει είναι ασυγκράτητη, ενώ αντίθετα αν τον χάσεις, η θλίψη τρομερή. Τη δεύτερη φάση την είχα βιώσει πέρυσι με μια μεγάλη συναγρίδα που μου ξεψάρισε 1μ από την επιφάνεια. Ήμουν απαρηγόρητος για μέρες! Μετά όμως από έναν αρκετά δύσκολο χειμώνα, ήρθε επιτέλους η στιγμή της δικαίωσης.

… Ήταν ο δεύτερος τόπος που ψάρευα και η κίνηση των ψαριών ήταν απογοητευτική. Τo μόνο αξιόλογο ψάρι που είχα δει ήταν μια σφυρίδα. Το ψάρι μου έκανε τρελά κόλπα. Τη μια κοντοστεκόταν και την άλλη έδινε μια με την ουρά της και εξαφανιζόταν θαρρείς από προσώπου γης. Μου έσπασε τα νεύρα το παλιόψαρο. «Θα σε κανονίσω εγώ την επόμενη» σκέφτηκα και αποχώρησα από το κομμάτι.

Οι ισχυροί βοριάδες που επικρατούσαν δε μου άφηναν πολλές επιλογές. Η επόμενη στάση θα ήταν στον “καλό τόπο”, ένα βαθύ κομμάτι χαμένο στο πουθενά που είχα ανακαλύψει πρόσφατα. Το προηγούμενο απόγευμα που το είχα επισκεφτεί μου είχε δώσει μια συναγρίδα και μια παλαμίδα. Ήμουν αρκετά αισιόδοξος γιατί πίστευα ότι οι ισχυροί βοριάδες των προηγούμενων ημερών θα είχαν αναζωογονήσει το κομμάτι.

Ο τόπος είναι ένα σήκωμα με όμορφη διαμόρφωση από μεγάλα μονόπετρα. Τον είχα βρει τυχαία τον χειμώνα καθώς περιπλανιόμουν προς αναζήτηση θηραμάτων. Ανυπομονούσα να τον ψαρέψω καλοκαίρι. Το ισχυρό ρεύμα και το κρύο δεν καθιστούσαν εφικτό το ψάρεμα του κατά τη χειμερινή περίοδο. Τα ψάρια που θα κυνηγούσα ήταν οι συναγρίδες. Είχα επισημάνει ένα κοπάδι από μεγάλα ψάρια που έλκεται από την παρουσία των μεγάλων μαύρων ψαριών που μπαινοβγαίνουν στις τρύπες.

Ρίχνω άγκυρα λίγο μακρύτερα και κολυμπώ προς τον τόπο. Αφού φτάνω, κάνω μια αναγνωριστική βουτιά. Το κοπάδι με τις συναγρίδες κολυμπάει κόντρα στο ρέμα. Η επόμενη βουτιά με βρίσκει στο γνωστό πόστο να κάνω καρτέρι. Τα ψάρια είναι μπροστά μου και αρχίζουν να έρχονται αφηνιασμένα. Εγώ τραβιέμαι πίσω από τον βράχο και κρύβω όσο γίνεται τον όγκο μου. Ξαφνικά τα ψάρια σπάνε πανικόβλητα. «Μα τι γίνεται που πάνε τα αναθεματισμένα;», αναρωτιέμαι και ενώ έχω μείνει με την απορία έρχεται να μου δώσει την εξήγηση μια παρουσία δεξιά μου: γυρίζω το βλέμμα και βλέπω ένα μεγάλο μαγιάτικο να με γυροφέρνει. Είναι κοντά στα 3μ απόσταση και δεν επιχειρώ βολή. Έχω στα χέρια μου το μακρύ ξύλινο αλλά δε θέλω να μπλέξω σε περιπέτειες με μια κακή βολή. Το ψάρι πλησιάζει και άλλο και στο μέτρο περίπου ρίχνω την τουφεκιά σημαδεύοντας εγκέφαλο. Η βέργα βρίσκει το ψάρι τρία δάκτυλα πίσω από το αριστερό μάτι και ξετρυπάει το δεξί. Το ψάρι έχει πάθει σοκ, το τραβάω μακριά από τα βράχια και παράλληλα ανεβαίνω ελέγχοντας την πορεία του. Ο μεγάλος Μάης τινάζει το κεφάλι του για να απαλλαχθεί από το βαρύ ατσάλι που του σφήνωσα στο κρανίο. Κάθε τίναγμά του είναι και μια πατητή για μένα στην επιφάνεια. Δε χάνω όμως χρόνο: δένω το σχοινί του μουλινέ στη σημαδούρα και κατεβαίνω για δευτέρωμα. Αυτή η βολή βρίσκει το ψάρι στον εγκέφαλο και η μάχη τελειώνει ένδοξα. Τώρα πως το ανεβάζουμε το θηρίο στη βάρκα; Τραβώντας το ψάρι από την ουρά και κόντρα τα πόδια στο μπαλόνι κατάφερα να ανεβάσω το 35αρι μαγιάτικο στο φουσκωτό. Σκηνές ενθουσιασμού ακολούθησαν, όταν το ζευγάρι μου γύρισε στη βάρκα και αντίκρυσε το κτήνος.

Αφού τελειώσαμε ένα φιλμ φωτογραφίζοντας το τρόπαιο πήραμε το δρόμο του γυρισμού με πλατιά χαμόγελα και εκείνο το συναίσθημα απόλυτης ευτυχίας που συνοδεύει τέτοιες μεγάλες, σπάνιες επιτυχίες.

Pin It

Πρόσφατα

Δημοφιλή Άρθρα

Η Mares, μέγας χορηγός του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος...

Η μεγάλη εταιρία καταδυτικού εξοπλισμού Mares, τα τελευταία χρόνια δείχνει έμπρακτα τη ...

Επιχείρηση: Super Κατερίνα!

Το επικίνδυνο κορίτσι, fitness γυναίκα της χρονιάς και βαθύτατα εθισμένη στην αδρεναλίνη, η (...

Στις Μπαχάμες...με σφεντόνα!

O Brad κι εγώ ταξιδέψαμε στις Μπαχάμες την περασμένη βδομάδα, και ασφαλώς φροντίσαμε να...